กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 737 เสี่ยวจิ่วกลับมา
ประมุขยอดเขาหลอมศาสตราพยักหน้ารัว พลางมองแบบร่างและคำนวณอย่างรวดเร็ว ปากก็พึมพำไม่หยุด
“ตัวคันศรหลักต้องใช้ ‘แก่นหยกอุ่นหมื่นปี’ หรือ ‘หยกดวงดาราเก้าชั้นฟ้า’ เท่านั้น จึงจะทั้งเหนียวทนและเปี่ยมด้วยวิญญาณ อีกทั้งเปล่งประกายเนื้อหยกเช่นนี้ได้”
ส่วนสายคันศร ‘เส้นไหมตัวไหมเงาห้วงสุญญตา’ หรือ ‘เส้นเอ็นมังกรเจียวขั้นแปด’ จึงจะเหมาะกับการใช้งาน…ก้านธนูต้องใช้ ‘ไม้เร้นลับเบาพลิ้ว’ หรือ ‘ไผ่วายุอัสนี’
หัวลูกธนูควรใช้ ‘เงินลับเจาะเกราะ’ ผสมกับ ‘แก่นทองเกิง’ ส่วนขนลูกธนู ‘ขนหางวิหคแสงริ้ว’ ก็น่าจะลองใช้ได้…”