กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 734 จ้าวหลิงชิงกราบอาจารย์คนที่สอง
เดิมทีเขายังวางแผนไว้ว่า อาศัยความสัมพันธ์อันดีที่มีกับไป๋เวย บวกกับทรัพยากรของยอดเขาโอสถเป็นสิ่งล่อใจ บางทีอาจดึงต้นกล้าชั้นดีอย่างจ้าวหลิงชิงให้ย้ายมาอยู่ใต้สำนักของตน แล้วสืบทอดวิชาของเขาอย่างเป็นทางการ
แต่ตอนนี้กลับไม่เหมือนเดิมแล้ว อาจารย์ของนางกลายเป็นบรรพชนขั้นมหายาน มีฐานะสูงส่งและไม่ขาดแคลนทรัพยากร แม่หนูหลิงชิงจะเลือกอยู่ยอดเขาโอสถของเขาต่อได้อย่างไร?
แค่คิดก็รู้สึกอึดอัดใจ
ไป๋เวยจิบชาวิญญาณในถ้วยอีกอึกอย่างเชื่องช้า มองเฉิงตู้เหนียนที่ทำตาถลนจนหนวดเคราแทบตั้ง อึกอักคล้ายมีคำจะกล่าว นางก็รู้สึกขบขันอยู่บ้าง