กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 732 ประมุขเรียกพบ
ไป๋เสวี่ยพยักหน้าอย่างหนักแน่น ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความจริงจัง “อื้ม พี่หญิงวางใจเถิด ข้าจะพยายามให้มาก ตอนนี้พี่หญิงเป็นบรรพชนขั้นมหายานแล้ว ข้าจะถ่วงแข้งถ่วงขาพี่หญิงไม่ได้”
ในใจนางยังซ่อนแผนเล็ก ๆ ไว้ คิดเงียบ ๆ ว่า ข้างหน้ายังมีเสี่ยวจิ่ว เสี่ยวจิ่ว หลิงเยว่ อาจิ่ง และเจ้าตัวน้อยพวกนั้นจับตาอยู่
หากพี่ใหญ่ของพวกมันอย่างนางมีระดับบำเพ็ญเพียรไม่ก้าวหน้าขึ้นเสียที จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน? ต้องรีบบำเพ็ญเพียรให้เร็วแล้ว
เมื่อซื้อของเสร็จ คนทั้งสี่กับสัตว์อสูรหนึ่งตัวก็กลับมายังสำนัก และกลับเข้าสำนักไท่ซวีอีกครั้ง
เพิ่งเดินไปถึงประตูสำนัก ศิษย์ผู้ดูแลคนหนึ่งซึ่งเฝ้าอยู่ตรงประตูสำนักก็แววตาเป็นประกาย ก่อนรีบเดินเข้ามาต้อนรับ