กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 729 กำชับ
แม้ตำหนักและศาลาหลักของประตูขุนเขามหาสมุทรจะขึ้นโครงเสร็จแล้วด้วยวิชาเซียน แต่ภายในยังว่างเปล่า ดูเงียบเหงาและเย็นชา
ไป๋เวยยืนอยู่ท่ามกลางฟ้าดินที่เป็นของตน ในที่สุดเส้นใจที่ขึงตึงมานานก็คลายลงเล็กน้อย
เมื่อมีที่ให้หยั่งเท้า วิถีมรรคาในวันหน้าจึงมีหลักยึด
คราวนี้นางจึงมีเวลาพูดคุยกับเจียงอวี๋ซึ่งอยู่เคียงข้างนางมาตลอดถึงต้นสายปลายเหตุ
ไป๋เวยมองเจียงอวี๋ที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น “ศิษย์พี่หญิงสาม ข้าเข้าไปในแดนลับกี่วันหรือ?”
“เจ้าไปพบเรื่องอะไรเข้าหรือ ถึงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผ่านไปกี่วันแล้ว? เจ้านี่นะ ตั้งแต่เข้าแดนลับจนออกมา ผ่านไปเต็ม 7 วัน”
“แค่ 7 วันเองหรือ…”