กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 695 ภูเขาปู้จวิน (ยี่สิบเจ็ด)
ก่อนออกเดินทาง สือเจียน หลิ่วชิงซวง หลี่เยี่ยน จ้าวสวิน และหลินจิ้งทั้ง 5 คนแทบจะเอาโอสถเซียนรักษาบาดแผลที่เป็นไม้ตายก้นหีบของแต่ละคนมาใส่จนเต็มถุงเก็บของของไป๋เวย
ท่าทางนั้นไม่เหมือนกำลังไปทะเลใต้ คล้ายกำลังจะไปบุกสถานที่อันตรายที่มีโอกาสรอดเพียงหนึ่งในสิบ
“ศิษย์น้องหญิงเล็ก ระหว่างทางต้องระวังตัวให้มาก”
“ศิษย์น้องหญิงเล็ก ถ้าสู้ไม่ไหวก็จำไว้ว่าต้องหนี”
“ศิษย์น้องหญิงเล็ก ถ้ารู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลก็รีบหนีเสีย...”
ไป๋เวยมองสายตาห่วงใยของศิษย์พี่ชายและศิษย์พี่หญิงทั้งหลาย ในใจทั้งอบอุ่นทั้งจนปัญญา ทำได้เพียงพยักหน้ารัว ๆ
เมื่อถึงเวลานัดหมาย ไป๋เวยก็มาถึงนอกภูเขาปู้จวินตรงเวลา