กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 690 ภูเขาปู้จวิน (22)
เหตุใดเขาจึงปรากฏตัวที่ที่ราบดาวร่วง และเหตุใดจึงลงมือช่วยพวกเขา?
คำถามนับไม่ถ้วนวนเวียนอยู่ในใจทั้งหก ทว่าในยามนี้เพิ่งรอดตายหลังเคราะห์ใหญ่ พวกเขาไม่มีเวลาให้คิดอย่างละเอียด
เพราะเสียงผ่าทะลวงนภาดังขึ้นอีกครั้ง นักฆ่าระลอกใหม่จึงมาถึงแล้ว
การซุ่มสังหารครั้งแรกของเซียนจวินจิ่งเฉินล้มเหลว เห็นได้ชัดว่าโทสะของเขายิ่งรุนแรงกว่าเดิม
ผลลัพธ์โดยตรงจากโทสะนี้คือ เส้นทางกลับของทั้งหกคนรวมถึงไป๋เวย กลายเป็นกับดักสังหารที่มีทุกย่างก้าว
“ฉึบ—”
เมฆหมอกถูกฉีกกระชาก เงาดำหลายสายพุ่งออกมาราวภูตพราย ด้านหลังชั้นเมฆที่เดิมสงบนิ่งเผยให้เห็นหัวเรือของเรือเซียนลำหนึ่ง
การโจมตียังมาไม่ถึง จิตสังหารก็แผ่มาถึงก่อนแล้ว
“อะไรกันเนี่ย มาอีกแล้วหรือ!”