กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 685 ภูเขาปู้จวิน (สิบเจ็ด)
“จิ้งเอ๋อร์!” ฮูหยินหลินเห็นบุตรสาว แววตาก็เต็มไปด้วยความรักใคร่ นางก้าวเข้าไปจับมือหลินจิ้งเบา ๆ
หลินฮ่าวเยวียนคลี่ยิ้ม สายตากวาดมองคนทั้งห้าที่อยู่เบื้องหลังหลินจิ้ง โดยเฉพาะเมื่อเห็นตราประจำภูเขาปู้จวินบนตัวพวกเขา แววตาก็ฉายความเคร่งขรึมขึ้นวูบหนึ่ง เขาประสานมือคารวะแล้วกล่าวว่า “หลานชายหลานสาวผู้ประเสริฐ เดินทางมาเหน็ดเหนื่อยแล้ว ศิษย์สูงส่งใต้บัญชาเซียนจวินหมิงซิน สมคำร่ำลือจริง ๆ แต่ละคนล้วนมีบุคลิกไม่ธรรมดา”
หลินจิ้งกอดแขนฮูหยินหลิน พลางเอ่ยอย่างออดอ้อนว่า “ท่านพ่อท่านแม่ เหตุใดถึงถ่อมารับพวกเราถึงหน้าประตูเมืองเล่า”
ฮูหยินหลินตบมือหลินจิ้งเบา ๆ แล้วตอบพร้อมรอยยิ้ม “พวกเรามารับอาจารย์ของเจ้าน่ะ เซียนจวินน่าจะมาถึงในไม่ช้าแล้ว”