กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 642 เริ่มต้นใหม่
“หลิงเยว่ เจ้ายังจะนอนอยู่อีกหรือ? เจ้ายังอยากปลุกพลังวิญญาณอยู่หรือไม่? หากคืนนี้เจ้ายังปลุกพลังวิญญาณไม่สำเร็จ เจ้าจะถูกไล่ออกจากตระกูลแล้ว เหตุใดจึงไม่ร้อนใจเลยสักนิด!”
เด็กสาวชุดเขียวพูดพลางเอื้อมมือดึงนางลงจากเตียง
ไป๋เวยปล่อยให้นางดึงไปอย่างเหม่อลอย
นอกหน้าต่าง ดวงจันทร์ดวงมหึมาแขวนอยู่บนท้องฟ้า สาดแสงกระจ่างลงมา
นางกลับมาแล้ว
ทุกสิ่ง…กลับไปสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง
ไป๋เวยยกมือขึ้นลูบขมับโดยไม่รู้ตัว ก็สัมผัสโดนตุ่มนูนเล็ก ๆ จริงดังคิด
ภาพสุดท้ายก่อนสติจะถูกดึงกลับสู่ความมืด คือชั่วขณะที่หอกยาวพันด้วยสายฟ้าสีดำแทงทะลุอกเยว่เหลย แล้วร่างเขาล้มลง…