กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 636 ฝึกเสริม
ยังไม่ทันรอให้หลิงเยว่ตอบ นางก็ส่ายหน้าเองเสียก่อน น้ำเสียงกลับมาร่าเริงเหมือนปกติ “อย่างไรเสีย ข้าคงยิ่งใหญ่ถึงเพียงนั้นไม่ได้แน่
ข้าน่ะ แค่อยากมีชีวิตอยู่ดี ๆ ได้ชมดอกไม้ผลิบานในฤดูใบไม้ผลิหลายต่อหลายครั้ง ได้กินผลไม้หวานฉ่ำในฤดูใบไม้ร่วงหลายต่อหลายหน และได้พูดคุยกับเจ้าในค่ำคืนเช่นนี้อีกหลายครั้ง...
อยากมีชีวิตอยู่ไปเรื่อย ๆ จนแก่เฒ่ากลายเป็นท่านยายผมขาวเลยล่ะ”
หลิงเยว่รับฟังเงียบ ๆ รอยยิ้มอ่อนโยนแต้มอยู่ที่ริมฝีปาก
นางมิได้โต้แย้ง เพียงตอบเบา ๆ ว่า “อืม ถ้าเช่นนั้นพวกเราก็มาชมดอกไม้ด้วยกัน กินผลไม้หวานด้วยกัน แล้วแก่เฒ่ากลายเป็นท่านยายด้วยกัน”