กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 620 เป็นอาจารย์อาใหญ่ฟังไม่เพราะ
ไป๋เสวี่ยเบิกตากว้าง มองยอดเขาลั่วเสียที่เปลี่ยนไปมากด้วยความยินดี “พี่หญิง ที่นี่สวยขึ้นมากเลย!”
เป็นเช่นนั้นจริง บัดนี้ยอดเขาลั่วเสียไม่รกร้างอย่างในอดีตอีกแล้ว
แปลงโอสถที่ผู้ดูแลหลี่ดูแลอย่างพิถีพิถันเขียวชอุ่ม ศาลาและหอที่สร้างขึ้นใหม่ตั้งเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ แม้แต่ในหุบธารบนเขาก็มีธาราวิญญาณไหลผ่าน สายน้ำเอื่อยริน เมฆหมอกโอบล้อมจนดูราวกับแดนเซียน
หลิงเยว่ก็เบิกตากว้าง พยักหน้าอย่างจริงจังเพื่อแสดงว่าเห็นด้วย
ไป๋เวยยิ้ม พลางลูบศีรษะเจ้าตัวน้อยทั้งสอง “ชอบก็ดีแล้ว”