กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 612 โลภไม่รู้จักพอ
น่าเสียดายที่ในแต่ละวันตักได้เพียง 10 ถ้วย หากคิดจะตักมากกว่านั้นกลับคล้ายถูกบางสิ่งขวางไว้ ไม่อาจเข้าใกล้บ่อน้ำเทพได้
เสียงขอบคุณซาบซึ้งดังขึ้นไม่ขาดสาย ควันธูปบูชาเจ้าแม่ภูตขุนเขารุ่งเรืองอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
หลายบ้านที่มีคนป่วยเริ่มมาต่อแถวหน้าศาลเจ้าตั้งแต่กลางดึก
ทว่าอย่างไรก็มีคนโลภคิดหาช่องโหว่อยู่เสมอ
ในเมืองมีนักเลงอันธพาลชื่อหวังอู่ ผู้ขึ้นชื่อว่าเกเร วัน ๆ เอาแต่เที่ยวเตร่ไร้การงาน เมื่อได้ยินว่าน้ำพุนี้ศักดิ์สิทธิ์ถึงเพียงนี้ ดวงตาก็กลอกไปมา แล้วคิดแผนชั่วขึ้นมา
“น้ำนี้ศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้ หากข้าหามาได้มาก ๆ แล้วเอาไปขายให้พวกนายท่านร่ำรวยในเมืองอำเภอ มิใช่จะร่ำรวยมหาศาลหรือ?”