กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 603 เมิ่งชิงหรานมาถึง
หลังเด็กหญิงกล่าวจบ นางก็มองไป๋เวยอย่างเงียบงัน แววเลื่อมใสในดวงตาราวกับจะเผาไหม้ดวงตาของไป๋เวย
ไป๋เวยกำลังจะกล่าวอะไรต่อ ก็เห็นผู้คุ้มกันคนหนึ่งรีบเข้ามารายงาน “เจ้านคร มีคนผู้หนึ่งอ้างตนว่าเป็นประมุขหุบเขาราชันโอสถมาขอเข้าพบที่หน้าประตู!”
เมื่อเจ้าเมืองหวังได้ยินก็ฮึกเหิมขึ้นทันที ใบหน้ากลมเปล่งปลั่งแดงเรื่อ เขารีบจัดเสื้อคลุมที่ส่องประกายสีเงินของตนให้เรียบร้อย แล้วกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “รีบเชิญเข้ามา ไม่สิ ข้าจะไปรับด้วยตนเอง”
ประกายยิ้มวาบผ่านดวงตาของไป๋เวย นางกล่าวกับจ้าวหลิงชิงที่ยังคุกเข่าอยู่ “เจ้าลุกขึ้นก่อน เรื่องนี้ค่อยว่ากันทีหลัง”
ไม่นานนัก เจ้าเมืองหวังก็นำคนกลุ่มหนึ่งเดินเร็ว ๆ เข้ามา