กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 601 กำจัดตระกูลจ้าว
เจตจำนงกระบี่อันสูงส่งสายหนึ่งพลันฟาดลงมาจากฟากฟ้า ปกคลุมจวนสกุลจ้าวไว้ทั้งผืน
เส้นผมยาวของไป๋เวยไหวเคลื่อนทั้งไร้ลม ชายอาภรณ์พลิ้วไหว ร่างของนางประหนึ่งหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน
นางสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่ไหลเวียนอยู่ระหว่างฟ้าดิน พลังแท้ในกายพลุ่งพล่านดุจสายน้ำ
นี่คือพลังของขั้นผสานกาย การใช้กฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินได้บรรลุสู่ขอบเขตพลังใหม่โดยแท้
“ฟัน!”
สิ้นเสียงตวาดเบา ๆ ของนาง กระบี่พิฆาตมารก็แปรเปลี่ยนเป็นเสาแสงเจิดจ้าสายหนึ่ง พุ่งทะลุฟ้าจรดดินด้วยอานุภาพบดขยี้ทุกสิ่ง กดทับลงตรงศีรษะของบรรพชนตระกูลจ้าว
ทุกแห่งที่แสงกระบี่พาดผ่าน อสรพิษยักษ์สีดำส่งเสียงคร่ำครวญเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนสลายมลายไปดุจหิมะใต้แสงตะวัน