กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 593 จ้าวหลิงชิง
ไป๋เวยออกจากจวนสกุลจ้าวแล้วเดินตรงไปยังร้านน้ำชาเล็ก ๆ ตรงหัวมุมถนน
เด็กหญิงตัวน้อยเขย่งปลายเท้า มองไปทางประตูใหญ่ของจวนสกุลจ้าวอย่างกระวนกระวาย พอเห็นไป๋เวยออกมาอย่างปลอดภัยดี ใบหน้าเล็ก ๆ ก็เผยความโล่งอก นางรีบวิ่งเข้าไปหา
“เซียน ท่านไม่เป็นไรก็ดีแล้ว” นางกล่าวเสียงเบา ในดวงตาสีเขียวหมึกยังมีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่
ไป๋เวยมองนาง “ข้าจะเป็นอะไรได้? ไปกันเถิด”
เด็กหญิงถอนหายใจโล่งอก แล้วรีบถาม “เซียน ต่อไปท่านอยากไปที่ใดอีกหรือ? ข้าจะพาท่านไป ลี่เฉิงยังมีสถานที่น่าสนใจอีกมาก ท่านอยากไปดูหรือไม่?”