กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 591 ตระกูลจ้าว
ไป๋เวยกัดผลไม้ของตนคำหนึ่ง เนื้อผลไม้หวานฉ่ำ มีปราณวิญญาณอยู่เพียงเล็กน้อย แต่กลับมีรสชาติเป็นเอกลักษณ์
นางกินผลไม้ไปพลาง ถามเหมือนไม่ได้ใส่ใจว่า “จริงสิ แม่หนูน้อย เจ้ารู้หรือไม่ว่าตระกูลจ้าวในลี่เฉิงไปทางใด?”
พอได้ยินคำว่าตระกูลจ้าว รอยยิ้มบนใบหน้าเด็กหญิงก็แข็งค้าง ใบหน้าเล็กซีดเผือดในพริบตา ดวงตาสีเขียวหมึกฉายแววหวาดกลัวอย่างชัดเจน
นางกำชายเสื้อแน่นด้วยความประหม่า เสียงเบาลงไปอีก ถามอย่างระมัดระวังว่า “เซียน…ท่าน…ท่านเป็นแขกของตระกูลจ้าวหรือเจ้าคะ?”
ไป๋เวยเห็นปฏิกิริยาของนางทั้งหมด จึงเข้าใจอยู่ในใจว่าชื่อเสียงของตระกูลจ้าวในท้องถิ่นคงไม่ดีนัก อย่างน้อยก็ทำให้ชาวบ้านชั้นล่างเช่นเด็กหญิงหวาดกลัว