กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 587 เทพพุทธะเหินสู่เซียน
ในเวลาเดียวกันนั้น ภายในดินแดนชิงหลิงที่ไป๋เวยครอบครอง
ต้นกล้าต้นเล็กที่เดิมมีสภาพเหี่ยวเฉา เป็นร่างแปลงของอาเซิง ซึ่งถูกปลูกไว้ข้างธาราวิญญาณอย่างทะนุถนอม
ราวกับสัมผัสได้จากแดนไกลถึงเสียงเรียกของพลังปณิธานและแสงทองแห่งกุศลอันไพศาล ซึ่งมีต้นกำเนิดเดียวกันและข้ามขอบเขตมิติมา
กิ่งใบของมันไหวเคลื่อนทั้งไร้ลม เริ่มแตกกิ่ง หยั่งราก และเติบโตขึ้นอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วเหลือเชื่อ
ยอดอ่อนสีเขียวสดผลิออกมาไม่ขาดสาย คลี่แผ่เป็นใบไม้สีเขียวชอุ่ม กิ่งก้านที่เคยบอบบางกลับแข็งแรงขึ้น รากหยั่งลึกลงในดินวิญญาณ ดูดซับปราณวิญญาณของดินแดนชิงหลิงอย่างตะกละตะกลาม…
ราวกับต้องการชดเชยเวลาที่พลาดไปขณะหลับใหลทั้งหมดในช่วงเวลานี้