กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 572 เข้าสู่ม่านอาคม
ไกลออกไปยังมีขุนเขาที่พังทลาย และร่องแม่น้ำที่แห้งขอด แผ่ปราณขุ่นมัวออกมา
ความเงียบงันคือสิ่งที่ครอบงำที่นี่ มีเพียงเสียงลมพัดผ่านภูมิประเทศที่พังทลาย ส่งเสียงหวีดหวิวราวกับเสียงสะอื้น
พอนึกภาพออกว่าเมื่อม่านอาคมของเผ่ามารแตกสลายในปีนั้น คลื่นมารทะลักเข้ามาจากที่แห่งนี้ การศึกจะโหดร้ายสิ้นหวังเพียงใด
ด้วยเหตุนี้เอง การเสียสละของปรมาจารย์เจี้ยนคง ผู้สละร่างกายก่อค่ายกลเพื่อค้ำจุนฟ้าที่กำลังถล่ม จึงชวนให้โศกสลดและเด็ดเดี่ยวยิ่งนัก
สีหน้าของทั้งสี่เคร่งขรึมขึ้นหลายส่วน ต่างเสริมรัศมีวิญญาณคุ้มกายของตนโดยมิได้นัดหมาย