กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 554 ออกจากแดนลับ
ไป๋เวยลูบหัวพวกมันอย่างปวดใจ “วางใจเถิด ทุกอย่างยังอยู่ดีในดินแดนชิงหลิง ตอนนี้พวกเจ้าต้องพักผ่อนให้ดีเพื่อฟื้นตัว”
นางขยับความคิด ส่งไป๋เสวี่ยกับเสี่ยวจิ่วกลับเข้าไปในดินแดนชิงหลิงอีกครั้ง
ที่นั่นอัตราการไหลของกาลเวลาเร็วกว่า ปราณวิญญาณก็อ่อนโยนกว่า เหมาะกับการพักฟื้นของพวกมันที่สุด
ภายในดินแดนชิงหลิง หลิงเยว่เห็นสหายตัวน้อยทั้งสองกลับมาอย่างหมดเรี่ยวแรง ก็เข้าใจทันที นางรีบเข้าไปหาอย่างรู้ความ ใช้หัวฟูฟ่องถูไถพวกมัน พลางส่งเสียงครางปลอบโยน
ไป๋เสวี่ยพิงกองสมุนไพรวิญญาณนุ่ม ๆ หลับตาปรับลมหายใจ ส่วนเสี่ยวจิ่วนอนคว่ำอยู่บนกองศิลาวิญญาณสุดรัก แม้ไม่มีแรงนับแล้ว แต่กอดศิลาวิญญาณไว้สักสองสามก้อนก็หลับได้อย่างสบายใจ