กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 552 มาทำพันธสัญญากันเถอะ!
“บางที…ข้าอาจเข้าไปในมิติอื่นไม่ได้ ข้ากับแดนลับ…เป็นหนึ่งเดียวกัน
หากแยกจากกันโดยฝืนใจ แดนลับจะพังทลาย!”
มันก้มหน้าลงอย่างหดหู่ แววตาเผยความเศร้าที่ปิดบังไม่มิด “เผ่ามนุษย์ ข้าออกไปไม่ได้!”
ไป๋เวยมองเสี่ยวอาจิ้งที่ยังขวัญเสีย แล้วมองภาพความปั่นป่วนรอบกายที่ยังไม่สงบลงอย่างสมบูรณ์ คิ้วของนางขมวดเข้าหากันแน่น
ดูเหมือนหนทางผ่านแดนวิญญาณครามจะใช้ไม่ได้
หนึ่งคนกับหนึ่งจิตวิญญาณเงียบงัน มองหน้ากันอยู่ครู่หนึ่ง
“ยังมีอีกวิธี!” ดวงตาไป๋เวยพลันสว่างขึ้น
“ทำพันธสัญญา อาจิ้ง หากเราทำพันธสัญญากัน เชื่อมแก่นแท้จิตวิญญาณของเจ้าเข้ากับจิตวิญญาณของข้า และสร้างความผูกพันที่มั่นคง