กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 550 อาจิ้งมอบของขวัญ
ก้อนหมอกสั่นไหวอย่างเบิกบานชัดเจน ก่อนจะหยิบแมลงปอไม้ไผ่ขึ้นมาอีกครั้ง ใช้ไอหมอกพยุงมันไว้แล้วถูเบา ๆ
“ฟิ้ว—”
แมลงปอไม้ไผ่หมุนคว้างทะยานขึ้นไป
“ฮิฮิ… ฮ่าฮ่าฮ่า… สนุกจัง…” เสี่ยวอาจิ้งหัวเราะคิกคักด้วยความยินดี ภาพลักษณ์ประมุขผู้เคร่งขรึมถูกลืมเลือนไปจนหมดสิ้น
มันเหมือนเด็กที่ได้ของเล่นใหม่จริง ๆ ควบคุมไอหมอกไล่ตามแมลงปอไม้ไผ่ที่หมุนบินไปมา เล่นอย่างสนุกสนานจนไม่รู้เบื่อ
ถุงผลวิญญาณใบนั้นก็ถูกมันเก็บไว้อย่างทะนุถนอม เช่นเดียวกับเสื้อผ้าเหล่านั้น
ไป๋เวยมองเสี่ยวอาจิ้งเล่นของเล่นอย่างมีความสุข กินขนมอย่างเอร็ดอร่อย รอยยิ้มบนใบหน้าของนางผ่อนคลายที่สุดในรอบหลายวัน