กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 523 บรรพชนหงส์สังหารมาร
“อีก 100 ปี หวังว่าทุกท่านจะก้าวหน้าในมหามรรคากันถ้วนหน้า พวกเรา…ค่อยกลับมาร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันอีกครั้ง”
“ของดีเช่นนี้เชียว!!”
เหลยพั่วเยว่รับไปอย่างไม่คิดมาก ก่อนสวมเข้าที่ข้อมือกำยำทันที “ขอบใจนะหมิงเวย ข้าเหลยผู้เฒ่าจะตั้งใจบำเพ็ญเพียรให้ดี อีก 100 ปี พวกเราไปตัดสินกันที่แคว้นมาร ถึงตอนนั้นข้าจะทำให้เจ้าเรียกข้าว่าศิษย์พี่เหลยให้ได้!”
“ฮ่า ๆ ๆ…ไม่แน่ว่าเจ้าอาจต้องเรียกข้าว่าอาจารย์อาไป๋ก็ได้!”
ซูหมิงเช่อรับสายประคำมา เก็บใส่อ้อมอกอย่างทะนุถนอม ก่อนประสานมือคำนับไป๋เวยอย่างจริงจัง “หมิงเวย รักษาตัวด้วย อีก 100 ปี ณ ยอดขุนเขาเทียนจู้ พบกันแล้วอย่าได้แคล้วคลาด”