กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 498 เก็บไข่มุก
ไป๋เวยยิ้มอย่างจนใจ เจ้าตัวน้อยคนนี้ตอนนี้เก่งกาจขึ้น ทั้งใจก็กล้าขึ้นไม่น้อย
“ได้ก็ได้ ตามข้าให้ดี ห้ามวิ่งซน”
นางหยิบมุกหลบวารีเม็ดเล็กออกมาใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อเอี๊ยมสีแดงของหลิงเยว่ แม้จะรู้ว่าเจ้าตัวน้อยเป็นสัตว์ตี้ทิงและควบคุมน้ำได้แต่กำเนิด ทว่ามีเครื่องป้องกันอีกชั้นย่อมดีกว่า
“อื้อ!” หลิงเยว่พยักหน้าแรง ๆ ใบหน้าน้อย ๆ เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
ตูม!
ตูม!
เงาร่างสองสายกระโจนลงทะเล
มุกหลบวารีกางมิติไร้น้ำขนาดราวหนึ่งจั้งออกมาโอบล้อมพวกนาง
ไป๋เวยจูงมือเล็ก ๆ ของหลิงเยว่ ขณะการโคจรของพลังวิญญาณแผ่ไปทั่วร่าง ทั้งคู่ดำดิ่งลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่างราวกับปลาแหวกว่าย