บทที่ 459 เช่นนั้นพวกเจ้าก็รับผิดแทนข้าเสีย!

บทที่ 459 เช่นนั้นพวกเจ้าก็รับผิดแทนข้าเสีย!

“ไข่มุกเม็ดนี้ก็แปลกประหลาดเช่นกัน ข้าดูไม่ออกว่าเป็นไข่มุกชนิดใด” เขาหยิบไข่มุกสีน้ำตาลเข้มขึ้นมา สัมผัสแล้วเย็นอุ่นพอดี ไม่รู้สึกถึงคลื่นความผันผวนของพลังวิญญาณแม้แต่น้อย แต่กลับมีน้ำหนักผิดปกติ

เหลยพั่วเยว่ยื่นหน้าเข้ามา “จะเป็นอะไรช่างมันเถิด ไอ้สุนัขนั่นทำหายก็สมควรแล้ว เสี่ยวจิ่วทำได้ดี ฮ่า ๆ...”

เขารู้สึกสะใจไม่น้อย

ไป๋เวยมองจี้หยกกับไข่มุกที่ก่อเรื่องอยู่บนพื้น แล้วมองเสี่ยวจิ่วที่ทำหน้าท่าทาง “ชมข้าสิ” กับไป๋เสวี่ยที่ทำเหมือนไม่เกี่ยวกับตน นางปวดหัวขึ้นมาทันที

นางถอนหายใจ ปล่อยมือจากหูเสี่ยวจิ่วอย่างจนใจ แล้วจิ้มหน้าผากมันเบา ๆ “ห้ามทำอีก หากยังกล้าขโมยของมั่วซั่วอีก ข้าจะลงโทษไม่ให้เจ้าแทะศิลาวิญญาณหนึ่งปี!”