บทที่ 454 เสี่ยวจิ่ว ขโมย

บทที่ 454 เสี่ยวจิ่ว? ขโมย?

“บรรพชนเสวียนหยางยังมอบกระดองเต่าเสวียนกุยให้เจ้าด้วยหรือ?” เจียงอวี๋ถามอย่างประหลาดใจ “นั่นเป็นหนึ่งในสมบัติล้ำค่าที่ท่านเก็บไว้เป็นไม้ตายก้นหีบหลายชิ้นเลยนะ ดูท่าบรรพชนเสวียนหยางจะรักและเอ็นดูเจ้าในฐานะผู้น้อยในครอบครัวจริง ๆ”

“ใช่แล้ว”

ไป๋เวยหยิบกระดองเต่าชิ้นเล็กออกมา วางไว้บนฝ่ามือ

ลวดลายเก่าแก่เรียบง่ายแผ่แสงริบหรี่ มอบความรู้สึกปลอดภัยอันหนักแน่นให้แก่ผู้พบเห็น

ทั้งสามพูดคุยกันต่ออีกพักหนึ่ง หัวข้อสนทนาค่อย ๆ เปลี่ยนไปสู่เรื่องราวเบาสบายและชวนเพลิดเพลิน

ไป๋จี๋เล่าเรื่องสนุก ๆ ในทวีปห้ามณฑลช่วงหลายปีมานี้ สำนักใดมีอัจฉริยะถือกำเนิดขึ้นบ้าง หรือช่วงนี้ตลาดผู้บำเพ็ญกำลังนิยมของเล่นใหม่ชนิดใด