กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 452 บรรพชนเรียกพบ
ซูหมิงเช่อเปลี่ยนเรื่อง “ได้ยินว่าคนของตระกูลเฟิ่งมีนิสัย… เอ่อ ค่อนข้างแปลกไม่เหมือนใคร ความเย่อหยิ่งนั้นแน่นอนอยู่แล้ว อย่างไรเสียพวกเขาก็ยกตนว่าเป็นลูกหลานสัตว์เทพ ทั้งการกระทำและวิธีคิดก็ประหลาดอยู่บ้าง ไม่ค่อยทำตามเหตุผล อีกทั้งยังแปรปรวนเอาแน่เอานอนไม่ได้ เวลาเจรจากับพวกเขาต้องระวังเป็นพิเศษ”
ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากัน เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังใกล้เข้ามา
ไป๋เวยหันกลับไป ก็เห็นเคออวิ๋นเซินผู้มีใบหน้าเย็นเยียบดุจไอเยือกแข็ง
เขาเดินเข้ามาใกล้ ก่อนพยักหน้าให้ซูหมิงเช่อเล็กน้อย ถือเป็นการทักทาย จากนั้นสายตาก็หยุดลงบนตัวไป๋เวย น้ำเสียงราบเรียบไร้คลื่นเช่นเคย “ศิษย์น้องไป๋”
“ศิษย์พี่เคอ” ไป๋เวยตอบ
“อาจารย์ตามหาเจ้า” เคออวิ๋นเซินกล่าวสั้นกระชับได้ใจความ