กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 422 การตายของหลี่เสวียนกัง
เส้นสีเทาหม่นแทงทะลุม่านแสงจากยันต์วิญญาณอันแข็งแกร่งเหล่านั้นเป็นชั้น ๆ ประหนึ่งเหล็กเผาแดงแทงลงในเนยวัว เบื้องหน้าเส้นกระบี่ที่รวมเจตจำนงดับสูญแท้จริงไว้ ม่านแสงกลับเปราะบางราวกระดาษ ความเร็วแทบไม่ลดลงแม้แต่น้อย
“ไม่——!” หลี่เสวียนกังส่งเสียงคำรามสิ้นหวัง ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอันยากจะเชื่อ
เขาดิ้นรนเอียงศีรษะสุดชีวิต หมายหลบจุดสำคัญ
พรวด!
แสงโลหิตกระเซ็น!
เส้นกระบี่สีเทาหม่นเฉียดขมับของเขาไป กรีดเนื้อหนังชิ้นใหญ่และใบหูไปครึ่งหนึ่ง แรงที่เหลือยังพุ่งทะลุยอดเขารูปกระบี่สูงร้อยจั้งด้านหลังอย่างไร้สุ้มเสียง ทิ้งรูเล็กเรียบเนียนทะลุจากด้านหนึ่งไปอีกด้านไว้กลางยอดเขา