กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 397 กองกำลังย่อยชั่วคราว
ไป๋เวยยืนอยู่ท้ายแถว สวมชุดรัดกุมสีครามเรียบง่าย มือกุมกระบี่พิฆาตมารไว้
ข้างกายนางคือเซี่ยอวิ๋นหยาง ศิษย์พี่รองของนาง
เซี่ยอวิ๋นหยางหันมองศิษย์น้องหญิงเล็กข้างกาย ก่อนเอ่ยเสียงเบา “ศิษย์น้องหญิงเล็ก การเดินทางครั้งนี้อันตรายยิ่ง เจ้าต้องตามข้าให้ติด”
ไป๋เวยพยักหน้าเบา ๆ สายตากวาดมองแถวผู้คนที่ยืนอย่างเคร่งขรึม นางสูดลมหายใจเข้าลึก ลมยามเช้าพัดความเย็นสดชื่นเข้าสู่ปอด ราวกับพัดพาความลังเลสุดท้ายไปด้วย
ผู้อาวุโสสือเหล่ยมีแววตาคมดั่งสายฟ้า กวาดมองทั่วลานเพื่อยืนยันว่าทุกคนมาครบแล้ว เมื่อไม่มีสิ่งใดต้องกล่าวเพิ่ม เขาก็สะบัดมือใหญ่ฉับพลัน พลางเปล่งเสียงดังกังวานราวระฆังยักษ์