กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 364 เลือกสมบัติจากหอสมบัติ
มันย่อตัวลงข้างบ่อน้ำพุร้อน จ้องเงาสะท้อนในน้ำพลางครุ่นคิดอย่างหนัก
ไป๋เวยมองสามตัวน้อยที่กำลังเล่นซน แววตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม
ตี้ทิงน้อยหมอบอย่างว่าง่ายอยู่บนตักนาง หางแกว่งไปมา “พี่หญิง ที่จริงข้ารู้สึกว่าเสี่ยวทิงฟังดูไพเราะดีนะ...”
เสี่ยวจิ่วรีบคัดค้านทันที “ไม่ได้ ไม่ได้! ในเมื่อเจ้าเป็นสุนัขขาวเขามังกร ทั้งยังฟังเสียงสรรพสิ่งได้ ไม่สู้เรียกว่า...เรียกว่า ‘ไป๋หลิง’ ดีหรือไม่ ไป๋หมายถึงสีขน ส่วนหลิงหมายถึงความสามารถ ฟังดูยอดเยี่ยมมิใช่หรือ!”
ไป๋เสวี่ยเบ้ปาก “ในที่สุดก็พูดอะไรเข้าท่ากับเขาเสียที แต่คำว่าไป๋ข้าขอเก็บไว้ใช้คนเดียว เรียก ‘หลิงเอ๋อร์’ ก็พอ”