บทที่ 350 ออกเดินทางสู่นครเทียนซี

บทที่ 350 ออกเดินทางสู่นครเทียนซี

เมื่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ตุ๊กตาน้อยสองคนที่งามประณีตราวหยกแกะสลักก็ยืนชมเงาสะท้อนอยู่ริมธาราวิญญาณ

ไป๋เสวี่ยหมุนตัวชื่นชมกระโปรงชุดใหม่ของตน ส่วนเสี่ยวจิ่วก็สนอกสนใจเขี่ยกระดิ่งบนศีรษะ

แสงอรุณสาดผ่านหมอกวิญญาณลงบนร่างของพวกเขา ชุดแดงสะท้อนรอยยิ้ม ราวกับดอกไม้วสันต์สองดอกที่เพิ่งผลิบาน

“งามจริง ๆ”

ไป๋เวยเท้าคางมองอย่างเพลิดเพลิน ก่อนนึกอะไรขึ้นได้ นางหยิบน้ำเต้าหูลู่สองไม้จากถุงเก็บของ “มา ชิมสิ พี่หญิงตั้งใจเอามาฝากพวกเจ้าเลยนะ”