บทที่ 329 หุ่นกล

บทที่ 329 หุ่นกล

กาลเวลาที่เหลืออีก 2 วันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ดุจทรายที่ไหลผ่านง่ามนิ้ว

หลินเหวินเซียวเดินทางทั่วทุกตารางนิ้วของภูเขาไท่หัว

เขายืนอยู่บนยอดทะเลเมฆ ปลายนิ้วแตะเบา ๆ ผสานเจตจำนงกระบี่อันคมกล้าสายหนึ่งเข้าไปในค่ายกลพิทักษ์ขุนเขา

เขาเดินไปถึงสวนโอสถ แล้วโปรยเมล็ดพันธุ์วิญญาณจากสำนักไท่ซวีลงไปกำมือหนึ่งตามใจ จากนั้นยังจงใจไปดูหน้าผาที่ไป๋เวยข้ามด่านเคราะห์ในปีนั้น และทิ้งศิลากระบี่ไว้ที่นั่นแผ่นหนึ่ง

“อาจารย์ปู่กำลังทำอะไรอยู่หรือ?” หมิงเยว่ถือคัมภีร์กระบี่ที่เพิ่งได้มา มองร่างในอาภรณ์สีดำที่อยู่ไกลออกไป อึกอักคล้ายมีคำจะกล่าว

หมิงเจวี๋ยตอบว่า “กำลังช่วยเสริมรากฐานบำเพ็ญให้พวกเรา ของกำนัลเหล่านี้เพียงพอให้สำนักรุ่งเรืองไปได้อีก 100 ปี”