บทที่ 325 ปราณวิญญาณฟื้นคืน

บทที่ 325 ปราณวิญญาณฟื้นคืน

ไป๋เวยเบิกตากว้าง นางสัมผัสได้ถึงกระแสอุ่นที่ไม่ได้รู้สึกมานานไหลเวียนอยู่ในเส้นลมปราณ นั่นคือพลังวิญญาณ! พลังวิญญาณบริสุทธิ์และเปี่ยมล้น!

ไม่ใช่เพียงภายในร่างกายเท่านั้น นางยังสัมผัสได้อย่างว่องไวว่า ในอากาศรอบกายเริ่มมีแสงวิญญาณแต้มกระจายอยู่ประปราย

แสงวิญญาณเหล่านั้นราวกับหิ่งห้อย ส่องประกายอ่อนโยนท่ามกลางราตรี แล้วค่อย ๆ รวมตัวกันเป็นสายธาร

“พี่หญิง!” ไป๋เสวี่ยตื่นเต้นจนเสียงสั่น หางทั้งสามคลี่ออกจนสุด ดูดซับกลิ่นอายวิญญาณในอากาศอย่างตะกละตะกลาม “นี่คือปราณวิญญาณ! พิภพนี้มีปราณวิญญาณแล้ว!!!”

เสี่ยวจิ่วชะงักไปก่อน จากนั้นก็กระโดดพรวดขึ้นมา กลับคืนร่างเดิมแล้วกลิ้งไปมาบนพื้นหญ้าอย่างร่าเริง “จริงด้วย! เป็นปราณวิญญาณจริง ๆ!”