บทที่ 308 หวงชิงหรง

บทที่ 308 หวงชิงหรง

ด้านนอกห้องปีกตะวันตก มีสาวใช้สี่คนกับแม่นมสองคนกำลังเฝ้าเวรอยู่

เมื่อเห็นนายท่านหวงมาด้วยตนเอง ทั้งหกคนก็รีบยอบกายคารวะ

“สองวันนี้คุณหนูเป็นอย่างไรบ้าง?”

แม่นมผู้เป็นหัวหน้ารายงานเสียงเบา “เรียน นายท่าน สองวันนี้คุณหนูค่อนข้างสงบเจ้าค่ะ เพียงแต่ชอบพูดกับตัวเองตอนกลางดึก พวกบ่าวมองผ่านรอยแยกประตูแล้วไม่เห็นผู้ใดอยู่ในห้อง บ่าว...”

นายท่านหวงโบกมือขัดจังหวะนาง “พวกเจ้าถอยออกไปก่อน”

ครั้นทุกคนถอยออกไปนอกลาน นายท่านหวงก็หยิบพวงกุญแจทองแดงจากอกเสื้อมาไขแม่กุญแจเหล็กหนาหนักสามตัวบนประตู

เสียง “เอี๊ยดอ๊าด” ดังขึ้น ลมเย็นยะเยือกสายหนึ่งก็ลอดออกมาจากช่องประตู ทำให้ไป๋เวยอดสั่นสะท้านไม่ได้