กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 299 เยือนนครหลวงแคว้นเหยียนอีกครั้ง
ทั้งสี่เดินไปยังตำหนักของลี่หลิงเหยาด้วยกัน ราวครึ่งชั่วยามต่อมาก็หยุดอยู่หน้าตำหนักหรูหราแห่งหนึ่ง
“ยินดีต้อนรับสู่ศาลาจู่อวี่ของข้า!” ลี่หลิงเหยาเชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิ มือของนางปล่อยแสงสีแดงสายหนึ่งออกมา
ประตูตำหนักเปิดออกตามเสียง แพร่กลิ่นหอมอุ่น ๆ ของไม้จันทน์หอมผสมกับน้ำหวานดอกไม้เข้ามาปะทะใบหน้า
“ห้องนอนของข้าอยู่ชั้นบน” ลี่หลิงเหยาพาทุกคนขึ้นบันไดวนซึ่งแกะสลักจากหยกอุ่นทั้งก้อน
ลู่หลิงเสวี่ยผลักประตูไม้จันทน์ลายหงส์ลงรักปิดทอง แล้วอดอุทานเบา ๆ ไม่ได้
พื้นห้องทั้งห้องปูด้วยหนังจิ้งจอกวิญญาณ เหยียบลงไปนุ่มราวกับย่ำอยู่บนเมฆ