บทที่ 284 ในหม้อหยวนยางไม่มีเป็ดคู่

บทที่ 284 ในหม้อหยวนยางไม่มีเป็ดคู่

นางมองน้องสาวที่กำลังจับโน่นดูนี่ทั่วลานของไป๋เวย แล้วยิ้มพลางส่ายหน้า

“นางไม่เคยเดินทางไกล เพราะข้า เสด็จพ่อจึงกักนางไว้ในวังตลอด ไม่รู้ถึงความโหดร้ายของโลกภายนอก แต่ดอกไม้ที่เติบโตในเรือนกระจกจะบรรลุมหามรรคาได้อย่างไร?”

“ปรมาจารย์เจี้ยนคงเคยกล่าวว่าผู้มีพระคุณมีจิตใจและนิสัยบริสุทธิ์ดี ข้าไม่ขอให้เจ้าคอยดูแลนางตลอดเวลา เพียงยื่นมือช่วยสักหน่อยยามนางตกอยู่ในอันตรายก็พอ”

สุสานซีหลัวหยิบตราคำสั่งรูปหัวหมาป่าสีทองออกมา “นี่คือตราหมาป่าทองของราชตระกูลซีโจว ผู้ถือครองตรานี้ล้วนเป็นมิตรสนิทของราชตระกูลซีโจว หวังว่าผู้มีพระคุณจะรับไว้ แล้วนับข้าเป็นสหายคนหนึ่ง”

ไป๋เวยรับไว้ด้วยสองมือ ตราคำสั่งหนักอึ้งอยู่ในมือ