บทที่ 277 บรรพชนเสวียนหยางข้ามด่านเคราะห์

บทที่ 277 บรรพชนเสวียนหยางข้ามด่านเคราะห์

ไป๋เวยมองจนเคลิบเคลิ้มราวต้องมนตร์

อัสนีสวรรค์สายที่ 49 แปรเป็นคุกอัสนีเหินลงสู่โลก อาภรณ์เต๋าของบรรพชนเสวียนหยางมอดไหม้เป็นเถ้าถ่านไปแล้ว

ในช่วงคับขัน จู่ ๆ ช่องลมปราณสีทอง 72 จุดก็ปรากฏขึ้นรอบกายเขา เปล่งประกายสีทองห่อหุ้มบรรพชนเสวียนหยางไว้

บรรพชนเสวียนเซียวอุทานอย่างชื่นชม “นั่นคือมหาวิชาหมื่นหยวนคืนสู่หนึ่งเดียวของศิษย์พี่ชายเสวียนหยาง คิดไม่ถึงว่าจะฝึกฝนจนถึงขอบเขตพลังเช่นนี้แล้ว”

ทัณฑ์อัสนีดำเนินต่อเนื่องสามวันสามคืน ช่วงแรกไป๋เวยยังพยายามหยั่งรู้มรรคารมณ์ในทัณฑ์อัสนี แต่พอถึงวันที่สองก็ล้มเลิกความพยายามไปโดยสิ้นเชิง

อานุภาพสวรรค์ของทัณฑ์อัสนีขั้นข้ามเคราะห์ ไหนเลยจะเป็นสิ่งที่ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำอย่างนางคาดหยั่งถึงได้?