บทที่ 271 ขัดเกลากายด้วยอัสนีสวรรค์ หลอมแก่นทองคำสำเร็จ

บทที่ 271 ขัดเกลากายด้วยอัสนีสวรรค์ หลอมแก่นทองคำสำเร็จ

ไป๋เวยสั่นสะท้านไปทั้งร่าง โลหิตบาง ๆ ซึมออกจากทวารทั้งเจ็ด

“คิดก่อกบฏหรือ?”

นางแค่นเสียงเย็นชา ประกายเย็นเยียบในดวงตายิ่งเข้มข้น

เพียงความคิดวูบหนึ่ง เพลิงบัวมรกตที่ซ่อนตัวอยู่ข้างแก่นทองคำก็พลันตื่นขึ้น กลายเป็นดอกบัวสีฟ้าเย็นเยียบ หมุนวนโอบล้อมแก่นทองคำที่ใกล้พังทลายไว้ ก่อนค่อย ๆ หุบกลีบเข้าหากัน

“ผนึก!”

ที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่านั้นคือต้นอ่อนในตันเถียนพ่นพลังแห่งชีวิตออกมาสายหนึ่ง กำลังซ่อมแซมรอยร้าวของแก่นทองคำด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ไป๋เวยฉวยโอกาสนี้เร่งเคล็ดวิชาควบคุมวิญญาณไท่ซวีขั้นสุดท้าย มือทั้งสองประสานผนึกเร็วเสียจนเหลือเพียงเงาพร่า