กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 269 จดหมายโลหิต จิตภักดี (5)
เบื้องหลังนาง ธงทัพเกราะดำโบกสะบัดส่งเสียงพรึ่บพรับ ทหารทั้ง 3,000 นายสูญเสียไปเพียงกว่าร้อยนายเท่านั้น
ประตูเมืองเหนือเปิดกว้าง เหลยจิงหนานนำชาวเมืองทั้งเมืองออกมาต้อนรับ
เขามองสองพี่น้องที่ชโลมโลหิตอยู่บนหลังม้า แล้วพลันตะโกนก้อง “ขอต้อนรับแม่ทัพไป๋คืนชัย!”
“ขอต้อนรับแม่ทัพไป๋!”
“ขอต้อนรับแม่ทัพไป๋!”
เสียงทหารทั้งสามทัพคุกเข่าคารวะดังสนั่นสะเทือนฟ้าดิน
ไป๋เวยพลิกตัวลงจากอานม้า แต่กลับเซถลาไปหนึ่งก้าวเมื่อลงเท้า ที่จริงนางหมดเรี่ยวแรงไปนานแล้ว
เหลยจิงหนานก้าวพรวดเข้ามาประคอง แต่กลับเห็นว่านางยังกอดธงทหารที่ขาดวิ่นไว้แนบอกอย่างแน่นหนา
“ข้าน้อยผู้เป็นแม่ทัพ...ทำภารกิจสำเร็จโดยไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!” นางเอ่ยเสียงแผ่วจนแทบไร้ลมหายใจ ก่อนจะหมดสติไปในอ้อมแขนของแม่ทัพเฒ่าในที่สุด