กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 241 พบพานสหายเก่า
ผลักประตูไม้แกะสลักเปิดออก ความหรูหราภายในห้องรับรองทำให้แม้แต่ไป๋เวยยังอดอุทานอย่างตกตะลึงไม่ได้
พื้นปูด้วยขนสัตว์วิญญาณนุ่มฟู ผนังทั้งสี่ด้านประดับไข่มุกราตรี แสงนวลอาบไล้ทั่วห้องจนสว่างราวกลางวัน
กลางห้องมีโต๊ะยาวไม้จื่อถาน บนโต๊ะวางผลวิญญาณกับชาวิญญาณไว้ ทั้งยังมีสุราวิญญาณหายากหลายขวด
สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือผนังด้านที่หันเข้าหาเวทีประมูล ซึ่งกลับเป็นผนังผลึกแก้วใสทั้งแผ่น มองจากด้านในออกไปเห็นสถานการณ์ข้างนอกได้อย่างชัดเจน ทว่าคนด้านนอกกลับมองไม่เห็นภายในห้องรับรอง
“ช่างทุ่มทุนเสียจริง...” ไป๋เวยพึมพำเสียงเบา