บทที่ 197 อาจารย์ทวดในตำนาน

บทที่ 197 อาจารย์ทวดในตำนาน

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ไป๋เวยใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในแดนวิญญาณครามเพื่อบำเพ็ญเพียร จนยกระดับบำเพ็ญเพียรถึงขั้นสร้างรากฐานชั้น 6 ได้สำเร็จ

คราวนี้นางฉลาดขึ้น ไม่เลือกนั่งบนชั้นสองอีก แต่ไปนั่งข้างโต๊ะของนักพรตเฒ่า และจงใจสวมชุดศิษย์สายตรงของสำนักไท่ซวี

นักพรตเฒ่ายังคงสวมชุดสีเทา ยิ้มแย้มโบกมือทักทายผู้คนในโถงใหญ่ สายตาหยุดอยู่ที่ไป๋เวยชั่วหนึ่งลมหายใจ

แม่หนูน้อยช่างฉลาดจริง ๆ

คราวนี้นักพรตเฒ่าเล่าเรื่องที่พบเห็นระหว่างเดินทางท่องโลก ไป๋เวยนั่งฟังอย่างตั้งใจอยู่หน้าโต๊ะ พอนักพรตเฒ่าคอแห้งก็ชี้ไปที่ไป๋เวย “แม่หนูน้อย ชงชาให้ข้าสักกา”