กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 190 โคมวิญญาณของไป๋เวยดับแล้ว
ภายในสำนักไท่ซวี ศิษย์เวรคนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้าไปในตำหนักไท่ซวี พลางร้องตะโกนไปด้วยว่า “เจ้าสำนัก แย่แล้ว!”
หลิ่วหมิงตวาดห้าม “เจ้าสำนักผู้นี้สบายดีมาก เจ้าลนลานเช่นนี้ดูไม่ได้เอาเสียเลย!”
ศิษย์เวรไม่มีเวลาขออภัย ได้แต่หอบหายใจพลางกล่าวว่า “มะ…ไม่ดีแล้วขอรับ เจ้าสำนัก โคมวิญญาณของไป๋เวยแห่งยอดเขากระบี่ดับแล้ว!”
หลิ่วหมิงผุดลุกขึ้นนั่งทันควัน ถ้วยชาในมือร่วงลงพื้นดัง “เพล้ง—” แตกกระจาย
เขาถามอย่างไม่อยากเชื่อว่า “เจ้าพูดถึงใคร พูดอีกครั้งซิ!”
ศิษย์เวรถูกสายตาของหลิ่วหมิงทำให้หวาดกลัว แต่ก็ยังตอบเสียงสั่นงันงกว่า “ศะ…ศิษย์ของท่านผู้ทรงเกียรติเสวียนเจวี๋ยแห่งยอดเขากระบี่ ไป๋เวยขอรับ”