บทที่ 188 ยายผีพันหน้า

บทที่ 188 ยายผีพันหน้า

ใบหน้าลู่หลิงเสวี่ยซีดขาว นิ้วมืออดลูบลำคอไม่ได้ ตรงที่เถาวัลย์เฉียดผ่านเมื่อครู่ปรากฏรอยเลือดเล็ก ๆ ขึ้นแล้ว

นางรีบหยิบผงห้ามเลือดออกมา แต่ไป๋เวยยื่นหยาดน้ำค้างหยกขวดหนึ่งให้ก่อนแล้ว

“ใช้สิ่งนี้ นี่คือหยาดน้ำค้างร้อยกระจ่างจากหุบเขาโอสถราชัน”

ลู่หลิงเสวี่ยไม่เกรงใจไป๋เวย ทาหยาดน้ำค้างร้อยกระจ่างลงบนลำคอเพียงครู่เดียว บาดแผลก็หายเป็นปกติ

เจียงอวี๋เห็นแล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า “ศิษย์น้องหญิงเล็ก ประมุขหุบเขาเมิ่งแห่งหุบเขาโอสถราชันดีกับเจ้าจริง ๆ หยาดน้ำค้างร้อยกระจ่างนี่พวกเราอยากซื้อยังซื้อไม่ได้เลย”

ไป๋เวยนึกถึงตาเฒ่าที่เปล่งประกายสีทองคนนั้นขึ้นมาอีกครั้ง จึงเผยยิ้มโดยไม่รู้ตัว “ประมุขหุบเขาเมิ่งเป็นคนดีมาก ๆ”