บทที่ 158 หิ่งห้อยพร่างพรายในคืนหิมะ

บทที่ 158 หิ่งห้อยพร่างพรายในคืนหิมะ

กว่าพวกเขาจะกลับถึงสำนักเสวียนเทียนก็เป็นเวลาพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าแล้ว แต่ละคนยังคงอาลัยอาวรณ์ไม่อยากจากมา

หลิ่วหมิงส่งสารสื่อจิตถึงไป๋เวย บอกให้นางไปเข้าพบประมุขสำนักเสวียนเทียนพร้อมกับลู่หลิงเสวี่ยและเคออวิ๋นเซิน ทั้งยังกำชับเป็นพิเศษว่าอย่าพาเคอหยุนตวนไปด้วย

ทางด้านเคอหยุนตวนเองก็ได้ยินคำกำชับจากสำนักผ่านศิลาสื่อสารของพี่ใหญ่เช่นกัน “เจ้าคนช่างพูดนั่นพรุ่งนี้ก็พักผ่อนอยู่กับที่ ไม่ต้องพาไป”

เคอหยุนตวนชี้ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนชี้ไปยังแผ่นหยกส่งสารของพี่ใหญ่ ดวงตาเขาเขียนคำถามไว้อย่างชัดเจนว่า “หา? ข้าหรือ? คนช่างพูด?”

เขาก็แค่พูดมากไปหน่อยเท่านั้น เหตุใดถึงได้รังเกียจไม่อยากให้ใครเห็นหน้าถึงเพียงนี้?