กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 148 หลอมปรุงกระบี่วิญญาณประจำชีพ
ไป๋เวยวางไป๋เสวี่ยที่หลับสนิทลงบนแท่นหยกกลางแปลงเพาะปลูกวิญญาณเบญจธาตุอย่างแผ่วเบา
เจ้าตัวน้อยพลิกตัวในห้วงนิทรา ท้องสีขาวราวหิมะขยับขึ้นลงตามลมหายใจ ดูผ่อนคลายเป็นพิเศษ
นางแตะปลายนิ้วเบา ๆ ชักนำปราณวิญญาณเบญจธาตุในแปลงเพาะปลูกวิญญาณให้ก่อตัวเป็นม่านอาคมคุ้มครองอันอ่อนโยนล้อมรอบไป๋เสวี่ย
“หลับให้สบายเถิด เจ้าแมวขี้เกียจ” ไป๋เวยกล่าวเสียงเบา พลางจัดขนฟูฟ่องที่ยุ่งเล็กน้อยของไป๋เสวี่ยให้เรียบร้อย
นางหันไปยังริมทะเลสาบวิญญาณ หยิบเมล็ดบัวทองเก้ารอบที่ประมุขสำนักเซียวเหยามอบให้ออกจากถุงเก็บของ
เมล็ดบัวหนักอึ้งเมื่อวางบนมือ ผิวภายนอกมีแสงสีทองจาง ๆ ไหลเวียน มองเห็นลายอันลึกลับภายในได้ราง ๆ