กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 146 สร้างรากฐาน
ทันทีที่บรรพชนเสวียนหยางจากไป ไป๋เสวี่ยก็หลุดจากมือไป๋เวย ร้องตะโกนอย่างตื่นเต้นว่า “พี่หญิง พี่หญิง ที่นี่มีปราณวิญญาณเข้มข้นยิ่งนัก! ข้าชอบที่นี่เหลือเกิน ที่นี่หอมมากด้วย!”
ไป๋เวยมองไป๋เสวี่ยที่กำลังกลิ้งเล่นอย่างร่าเริงท่ามกลางหมอกวิญญาณ แล้วอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “เจ้าตัวน้อยนี่ รู้จักเลือกที่เสวยสุขเสียจริง”
ไป๋เสวี่ยแปลงเป็นสัตว์น้อย วิ่งวุ่นอย่างตื่นเต้นไปทั่วหมอกวิญญาณ ขนสีขาวราวหิมะเปียกชุ่มด้วยหยาดน้ำค้างวิญญาณระยิบระยับ
จู่ ๆ มันก็ดำดิ่งลงไปในธาราวิญญาณใกล้ ๆ “พี่หญิง รีบดูเร็ว!” ไป๋เสวี่ยโผล่หัวขึ้นจากน้ำ ในปากยังคาบปลาวิญญาณที่เปล่งประกายสีทองอยู่ตัวหนึ่ง “นี่อร่อย!”