บทที่ 95 ข้าเห็นทวดของข้าแล้ว

บทที่ 95 ข้าเห็นทวดของข้าแล้ว

“เหมียว~”

แมววิญญาณที่เดิมกำลังงีบหลับอยู่ในอ้อมแขนไป๋เวยพลันตั้งหู ก่อนจะกระโจนพรวดออกไปนอกประตู

ไม่ต้องเดาก็รู้ ต้องเป็นเจียงอวี๋ที่ขี่ชิงหลวนมาถึงแน่

เป็นดังนั้นจริง คนยังมาไม่ถึง เสียงก็ลอยเข้ามาก่อนแล้ว

“ศิษย์น้องหญิงเล็ก ศิษย์น้องซู พวกเจ้าสองคนมีชื่อเสียงไปทั่วสำนักแล้วนะ”

เจียงอวี๋เร่งร้อนฉับไวพรวดพราดเข้ามาในลาน สีหน้าตื่นเต้นยินดี “ตอนนี้คนทั้งสำนักกำลังสืบกันให้วุ่นว่า หมายเลข 666 กับหมายเลข 620 เป็นใครกันแน่ คนอื่นเขาเป็นม้ามืด แต่พวกเจ้าและซูหว่านเอ๋อร์กลับถูกเรียกว่า ‘ม้าพิษ’ เสียอย่างนั้น!”

ไป๋เวยยกมือกุมหน้าผาก “พอเถิด ศิษย์พี่หญิง ไม่ต้องพูดแล้ว…”