บทที่ 89 แมววิญญาณทำร้ายคน

บทที่ 89 แมววิญญาณทำร้ายคน

ชิงหลวนร่อนลงอย่างช้า ๆ ใต้ต้นอู๋ถงในสวนชีเฟิ่ง เมื่อหุบปีกลงก็พัดพาลมเย็นระลอกหนึ่งมา

หลี่หรงซึ่งกำลังตรวจตราอยู่ในสวนเห็นดังนั้นก็รีบวิ่งเข้ามา ศิษย์เวรขั้นกลั่นปราณระดับ 7 ผู้นี้ประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม “อาจารย์อาทั้งสองกลับมาอีกครั้ง มีธุระสำคัญอันใดหรือขอรับ?”

ไป๋เวยยกแมววิญญาณขนขาวราวหิมะในอ้อมแขนขึ้น พลางถามเสียงอ่อนโยน “ศิษย์หลานผู้นี้รู้จักแมววิญญาณตัวนี้หรือไม่?”

หลี่หรงโน้มตัวเข้าไปพินิจใกล้ ๆ คิ้วค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน เขาส่ายหน้าแล้วตอบว่า “เรียนอาจารย์อา ศิษย์เข้าเวรอยู่ที่ยอดเขาสัตว์วิญญาณมาห้าปี ไม่เคยพบแมววิญญาณตัวนี้มาก่อนขอรับ”