บทที่ 75 ไป๋เวยบาดเจ็บ

บทที่ 75 ไป๋เวยบาดเจ็บ

นางรีบคว้าโอสถกำมือหนึ่งออกจากถุงเก็บของ แล้วกลืนลงไปโดยไม่ลังเล

เมื่อโอสถไหลลงท้อง กระแสอุ่นสายหนึ่งก็หมุนเวียนในร่างอย่างรวดเร็ว ช่วยฟื้นฟูพลังวิญญาณกลับมาได้บ้างอย่างยากลำบาก

จับหัวหน้าก่อน นางยกมือขึ้น ปลายนิ้วรวมตัวเป็นเปลวเพลิงครามดอกหนึ่ง

“ไป!” ไป๋เวยข่มเสียงต่ำ เพลิงครามพุ่งออกไปราวกับศรพ้นสาย ตรงไปหาผู้บำเพ็ญชายที่เป็นหัวหน้า

ผู้บำเพ็ญชายเห็นเช่นนั้น ก็โบกมืออย่างดูแคลน หมายจะดับเพลิงบัวมรกต ส่วนผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำที่กำลังต่อสู้กับเจียงอวี๋คิดจะไปสกัดเปลวเพลิงไว้

เจียงอวี๋ซัดยันต์ระเบิดออกไปกำมือหนึ่ง ขัดขวางฝีเท้าผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำคนนั้นไว้

ทว่าเพลิงครามกลับเกาะติดชายเสื้อของผู้บำเพ็ญชายขั้นสร้างรากฐานราวกับเชื้อร้ายที่ฝังลึก ก่อนลุกลามอย่างรวดเร็วและยิ่งแผดเผารุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

“อ๊าก…ช่วยข้า…ช่วยข้าด้วย!”