เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 68 โอสถชำระมาร
เฮ่อจิ่งเหยียนนึกถึงถุงเก็บของอันว่างเปล่าของตน แล้วคิดว่าอย่างไรก็ไม่อาจให้ครอบครัวศิษย์น้องหญิงเดินทางไปกับตนได้ จึงรับถุงเก็บของมา “ศิษย์น้องหญิง เช่นนั้นข้าขอรับไว้ พรุ่งนี้จะออกเดินทาง พอพบครอบครัวของศิษย์น้องหญิงแล้วจะติดต่อทางภาพไปบอก”
ไป๋เวยคารวะเฮ่อจิ่งเหยียน “ขอบคุณศิษย์พี่ห้า”
หลังศิษย์พี่ชายและศิษย์พี่หญิงจากไป ไป๋เวยนั่งอยู่ในห้องเพียงลำพัง ก่อนหยิบตำรับโอสถชำระมารที่ท่านประมุขยอดเขาเฉิงมอบให้ ออกจากถุงเก็บของ
นางค่อย ๆ คลี่ตำรับโอสถลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง สายตาจับจ้องอักษรที่เลือนรางอยู่บนนั้น
ในตำรับโอสถระบุว่าโอสถชำระมารเป็นโอสถขั้นสอง มีวัตถุดิบหลักสิบชนิด ทว่าชื่อและปริมาณของวัตถุดิบโอสถสองชนิดเสียหายไปตามกาลเวลา เหลือเพียงรอยขีดเขียนพร่าเลือนให้พอมองเห็น