บทที่ 61 ไม้เด่นในป่าย่อมถูกลมโค่น

บทที่ 61 ไม้เด่นในป่าย่อมถูกลมโค่น

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป กลิ่นโอสถเริ่มลอยออกมาจากห้องหลอมโอสถ หัวใจของทุกคนก็พลอยตึงเครียดตามไปด้วย

ไป๋เวยประทับตรามืออย่างชำนาญ หลอมโอสถสำเร็จ

ผู้อาวุโสสูงสุดสะบัดมือ โอสถทั้งเจ็ดสิบสองเม็ดก็ลอยอยู่ตรงหน้าทุกคน

“เจ็ดสิบสองเม็ด เป็นโอสถชั้นสูงยี่สิบเม็ด โอสถชั้นยอดห้าสิบสองเม็ด” ผู้อาวุโสสูงสุดประกาศผลทีละคำ

สายตาของทั้งสี่คนมองไป๋เวยพร้อมกัน ไป๋เวยถูกจ้องจนรู้สึกร้อนวูบวาบในใจ ไม่พอใจกับผลลัพธ์หรือ

“ข้า...ข้าจะฝึกให้หนักขึ้น ตั้งใจว่าครั้งหน้าจะทำให้อัตราการหลอมโอสถสำเร็จของโอสถชั้นยอดถึงสิบส่วน” ไป๋เวยรับปากอย่างตะกุกตะกัก

“ฮือ ๆ ๆ ๆ...” เซี่ยอวิ๋นหยางเอามือปิดหน้า ร้องไห้พลางวิ่งออกไป