กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 55 วิถีโอสถของนาง
ในที่สุด ครึ่งชั่วยามต่อมา ไป๋เวยก็ผ่อนลมหายใจยาว มือทั้งสองค่อย ๆ ลดลง
เปลวเพลิงในเตาหลอมโอสถค่อย ๆ ดับลง ฝาเตาเปิดออกเอง กลิ่นโอสถเข้มข้นพวยพุ่งเข้าปะทะใบหน้า ที่ก้นเตามีโอสถกลมเกลี้ยง 53 เม็ดนอนนิ่งอยู่ แต่ละเม็ดแผ่รัศมีแสงจาง ๆ
ทว่าเวลานี้ไป๋เวยไม่มีเรี่ยวแรงจะมองโอสถในเตาหลอมโอสถแล้ว
ร่างของนางราวกับถูกสูบพลังไปจนหมด แม้แต่เรี่ยวแรงจะยืนยังไม่มี
นางฝืนประคองร่างกาย นั่งขัดสมาธิลง แล้วเริ่มโคจรเคล็ดวิชาเพื่อฟื้นฟูปราณวิญญาณ ปราณวิญญาณรอบด้านหลั่งไหลเข้าสู่ร่างอย่างรวดเร็ว หล่อเลี้ยงเส้นลมปราณที่แห้งเหือด